วรรณี ผู้หญิงที่ไม่รู้จักคำว่า “เกษียณ” มีคุณภาพ นอนให้ได้ 6-7ชั่วโมง เข้านอนและตื่นนอนเป็นเวลา ร่างกายจะสามารถหลั่งสาร เช่น เมลาโทนินออกมาช่วยให้หลับสบาย และโกรทฮอร์โมนที่ช่วยชะลอความแก่ได้ การออกกำลังกาย สม่ำเสมอ ด้วยการ ตีกอล์ฟ 1 วันต่อสัปดาห์ ไปฟิตเนส หรือออกกำลังกายที่บ้าน ด้วยการวิ่งอยู่กับที่ให้เลือดสูบฉีดไปทั่วร่างกาย ทำท่า Plank และ Sit up นอกจากนี้การ รู้จักปลง มองโลกในแง่ดี ลดความเครียด แบ่งเวลาชีวิตให้สมดุล ทั้งเรื่องส่วนตัว งาน ครอบครัวและสังคม พร้อมทั้ง มีปฏิสัมพันธ์ที่ดีกับคนรอบข้าง ก็เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ร่างกายแข็งแรง มีความสุข และทำให้อายุยืนยาว อีกทั้งการเรียนหลักสูตรผู้บริหารต่างๆ และเข้าร่วมเป็นคณะกรรมการในองค์กร เช่น องค์กรต่อต้านคอร์รัปชัน มูลนิธิ VV Share ก็เป็นวิธีที่เธอทำสม่ำเสมอและมีปฏิสัมพันธ์ในสังคมเพื่อให้เกิดความสุขและเสียงหัวเราะในทุกๆวัน เธอกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
การทำงานและการมีวิถีชีวิตตามหลักเวชศาสตร์ยังมีส่วนโดยตรงกับการสร้างสารแห่งความสุขของร่างกาย ตัวอย่างเช่น เมื่อเราขายโครงการหรือสินค้าให้ลูกค้าซื้อได้สำเร็จ หรือการทำกิจกรรม CSR ใจเราก็ฟู ภูมิใจกับตัวเอง ร่างกายก็จะตอบสนองด้วยการหลั่งสารโดพามีน และออกซิโทซินออกมา การใช้ชีวิตอย่างสมดุลตามหลักเวชศาสตร์วิถีชีวิต จึงมีส่วนโดยตรงต่อการสร้างสารแห่งความสุขทั้ง 4 ชนิดออกมา คือ สารโดพามีน ออกซิโทซิน เซโรโทนิน และเอ็นดอร์ฟิน ซึ่งสารทั้ง 4 ชนิดนี้นอกจากจะทำให้ร่างกายมีความสุขแล้วยังช่วยส่งผลดีต่อร่างกายและจิตใจในการปรับสมดุลของอารมณ์ เพิ่มแรงจูงใจ และพลังงาน เพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน การเรียนรู้ และการแก้ปัญหา ลดความเสี่ยงการเกิดโรค เช่น โรคหัวใจ และช่วยให้มีทัศนคติที่ดี มีความสัมพันธ์ที่ดีและมั่นคงกับคนรอบข้าง
อาจจะฟังดูเหมือนคนที่อยู่ในระเบียบ แต่จริงๆ ก็ทำสิ่งที่อยู่นอกกฎบ้างในบางครั้ง เช่น ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ดื่มไวน์ ร้องรำทำเพลง แต่ปัจจุบันก็ลดสิ่งที่ไม่ดีต่อร่างกาย ดื่มไวน์ก็จะเลือกดื่มไวน์แดง แค่นี้ชีวิตก็มีความสุขด้วยการจัดเวลาให้เหมาะสม ทั้งเรื่องงาน สุขภาพ ครอบครัว และสังคม ทำสิ่งที่มีประโยชน์และดีต่อใจ
วรรณี ลีลาเวชบุตร เชื่อว่า การดูแลสุขภาพด้วยเวชศาสตร์วิถีชีวิต 6 มิตินี้ ที่ทำให้เธอมีสุขภาพที่แข็งแรงและมีความสุขในทุกวัน เธอพร้อมที่จะถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์ของเธอหากจะสร้างประโยชน์ให้แก่สังคมและผู้คนที่รอบตัว การแบ่งปันประสบการณ์ชีวิตในวัยใกล้เลขแปดของเธอ น่าจะเป็นแบบอย่างที่ดีอีกตัวอย่างหนึ่งและน่าทำตาม ดังนั้น คำว่า “เกษียณอายุ” จึงไม่เคยมีอยู่ในความคิด และ ในพจนานุกรมของผู้หญิงเก่งคนนี้
