สันติธาร ฉายภาพการลงทุนภาคเอกชนไตรมาส 3 ปี 69 ที่โตแรงมาที่สุดในรอบ 14 ปี…. แต่ทำไมคนถึงไม่รู้สึก?

Categories : Update News, Finance

Public : 17/11/2026

ดร.สันติธาร เสถียรไทย กรรมการผู้ช่วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง  กล่าวในเฟสบุคส่วนตัว อธิบายเรื่อง การลงทุนเอกชนโตแรงที่สุดในรอบเกือบ 14 ปี แต่ทำไมหลายคนอาจยังไม่รู้สึก

ตัวเลขเศรษฐกิจไทยไตรมาส 3 ที่เพิ่งออกมา GDP โต 2.9% เทียบกับช่วงเดียวกันปีก่อน ดีขึ้นจาก 2.4% ในไตรมาส 2

แต่วันนี้ตัวเลขที่ผมอยากชวนดู คือ การลงทุนภาคเอกชน ครับ

ไตรมาสนี้การลงทุนเอกชนโต 16.2% แรงที่สุดในรอบเกือบ 14 ปี

ถ้าย้อนดูตั้งแต่ต้นปี จะเห็นว่าโต 10.1% → 13.5% → 16.2% เทียบกับช่วงเดียวกันปีก่อน คือโตสองหลักสามไตรมาสติด แถมยังเร่งขึ้นทุกไตรมาสด้วยนี่เป็นสัญญาณที่น่าสนใจ เพราะนักเศรษฐศาสตร์ได้พูดกันมานานแล้วว่า ถ้าไทยอยากโตได้ดีขึ้นในระยะยาว เราต้องกลับมาให้ความสำคัญกับการลงทุน อย่าเอาแต่หวังให้การบริโภคพาเศรษฐกิจไปต่อ

       

แต่พอเห็นตัวเลขนี้วันนี้ หลายคนอาจจะรู้สึกอีกแบบว่า ลงทุนโตดีขนาดนี้ ทำไมเราไม่รู้สึกเลย? หรือ มันมาเกี่ยวกับชีวิตเราตรงไหน?

ส่วนหนึ่งเพราะ การลงทุนกับการบริโภคส่งผลต่อเศรษฐกิจคนละแบบ

การบริโภคของครัวเรือนมีขนาดราวครึ่งหนึ่งของ GDP พอคนมีกำลังซื้อเพิ่มจับจ่ายใช้สอยเพิ่มร้านค้าก็อาจเห็นยอดขายดีขึ้นได้ทันทีช่วงที่คนเดือดร้อนการช่วยพยุงกำลังซื้อจึงมีประโยชน์

แต่ผลก็มักอยู่ได้ชั่วคราว ถ้าหวังให้เศรษฐกิจโตด้วยการอัดฉีดกระตุ้นเพิ่มบริโภคซ้ำ ๆ ก็จะโตแบบไม่ยั่งยืน เหมือนแจกผลไม้มาแบ่งกันกิน ช่วยให้อิ่มได้วันนี้ พอกินหมดก็ต้องหามาเติมใหม่

ส่วนการลงทุนเหมือนการปลูกต้นไม้วันนี้เราอาจเห็นแค่โรงงานซื้อเครื่องจักรหรือธุรกิจเริ่มปรับวิธีผลิตกว่าจะผลิตได้มากขึ้นกว่าคนจะใช้เครื่องมือใหม่เป็นกว่างานจะส่งต่อไปถึงผู้ผลิตรายอื่นๆก็ต้องใช้เวลาช่วงแรกคนที่ได้ประโยชน์อาจยังมีไม่กี่กลุ่มแต่ถ้าปลูกถูกที่และดูแลดีต้นไม้นั้นก็จะออกผลให้เราเก็บได้อีกหลายฤดู

และหากการลงทุนนี้ไม่ได้เกิดขึ้นอย่างแพร่หลายมีแค่ในบางเซ็คเตอร์และเราไม่ได้อยู่ในอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับที่การลงทุนเกิดขึ้นก็อาจจะไม่ได้ประโยชน์จากตรงนี้เท่าไร

โจทย์สำคัญจึงเป็นเรื่องว่าอุตสาหกรรมไหนที่ลงทุนกันและจะทำอย่างไรให้ผลบวกจากการลงทุนมันมาถึงคนในวงกว้างมากขึ้น

ขอหยิบคู่เทียบที่น่าสนใจของไตรมาสนี้มาสองคู่ครับ

คู่แรก: การลงทุนเอกชนโตแรงกว่า 20%ในหมวดเครื่องจักรและอุปกรณ์ขณะที่การลงทุนก่อสร้างของเอกชนลดลงเล็กน้อย

คู่ที่สอง: มูลค่าการส่งออกสินค้าในรูปดอลลาร์โต 23.6% ขณะที่จำนวนนักท่องเที่ยวต่างชาติที่มาไทยลดลง 5% จากช่วงเดียวกันปีก่อน เป็นไตรมาสที่ 6 ติดต่อกันที่จำนวนลดลง โดยเฉพาะตลาดระยะใกล้ในเอเชีย (แต่รายรับจากนักท่องเที่ยวต่างชาติยังเพิ่มขึ้น)

ข้อมูลเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่า ธุรกิจแต่ละกลุ่มอาจสัมผัสเศรษฐกิจที่เหมือนอยู่ “คนละโลก”กันเลย ถ้าคุณอยู่ในบางส่วนของห่วงโซ่ดิจิทัล AI และอิเล็กทรอนิกส์ที่ไทยมีบทบาทอยู่ ความท้าทายของคุณอาจเป็นว่าตลาดโตเร็วมาก จะลงทุนเพิ่มกำลังผลิตให้ทันได้ยังไง

แต่ถ้าคุณอยู่ในตลาดที่ไม่ค่อยโต แถมมีคู่แข่งใหม่เข้ามาเรื่อย ๆ คุณอาจจะงงว่า ใครกันจะไปลงทุนในสภาพแบบนี้ เน้นกอดเงินสดไว้ประคองตัวก่อนดีกว่า

นี่คือเศรษฐกิจรูปตัว K แบบหนึ่ง ความต่างไม่ได้อยู่แค่ระหว่างบริษัทใหญ่กับ SME เท่านั้น แต่อยู่ระหว่างอุตสาหกรรมที่กำลังร้อนแรง กับอุตสาหกรรมที่ยังต้องหาทางโตใหม่ด้วย

         

ความท้าทายและโอกาสของไทยคือ เราอยู่ใน “ช่วงเปลี่ยนผ่าน” ที่มีทั้งสองแบบอยู่ในประเทศเดียวกัน เหมือน รถไฟสองขบวนที่ต้องไปต่อพร้อมกัน แต่มีโจทย์คนละอย่าง

รถไฟขบวนใหม่วิ่งเร็วแต่ทางขึ้นยังแคบ

อุตสาหกรรมเช่นดิจิทัลเอไออิเล็กโทรนิกส์กำลังโตเร็วและใช้เงินลงทุนเยอะมากเพราะความต้องการจากโลกกำลังก้าวกระโดดแต่งานที่เกิดขึ้นส่วนหนึ่งต้องใช้ทักษะเฉพาะและผู้ผลิตไทยที่อยากเข้าไปขายชิ้นส่วนหรือบริการก็ต้องผ่านมาตรฐานใหม่ๆประโยชน์จึงยังกระจุกตัวอยู่ในช่วงแรกๆ

เพราะฉะนั้นบทบาทของคนทำนโยบายจึงต้องปรับตั้งแต่เริ่มคุยกับบริษัทที่จะเข้ามาลงทุนว่า คุณเข้ามาแล้วจะทำให้คนไทยเก่งขึ้นยังไง เขาจะได้ฝึกอะไร ผู้ผลิตไทยต้องพัฒนาตรงไหนถึงจะรับงานได้ แล้วเราจะช่วยกันทำให้เกิดขึ้นจริงยังไง นี่คือสิ่งที่เรียกว่าเปลี่ยน Global Capital ให้เป็น Local Capabilities หรือเปลี่ยนทุนจากโลกให้เป็นความสามารถของคนไทย

 

รถไฟขบวนเดิมมีคนอยู่เยอะ แต่อาจต้องการอัพเกรดเครื่องยนต์ให้วิ่งได้เร็วขึ้น 

คนไทยจำนวนมากยังทำงานในภาคเกษตรอาหารท่องเที่ยวและอุตสาหกรรมที่เราสะสมฝีมือกันมานาน

แต่รถไฟเหล่านี้จะวิ่งแบบเดิมๆก็ไม่ได้ในโลกที่เปลี่ยนไป จึงต้องทั้งหาตลาดใหม่ ทำสินค้าและบริการใหม่ หรือใช้เทคโนโลยีช่วยให้ทำงานได้ดีขึ้น อย่างธุรกิจท่องเที่ยวก็สามารถจับเมกะเทรนด์ เช่น เศรษฐกิจอายุยืนหรือ Longevity economy ต่อยอดด้านสุขภาพและเวลเนส ผู้ผลิตอาหาร ก็หันมาสร้างอาหารเพื่อสุขภาพ อาหารสัตว์เลี้ยง ดังนั้นรถไฟที่หน้าตาอาจจะดูไม่ใหม่ ก็สามารถวิ่งแบบใหม่เร่งความเร็วได้เหมือนกัน

 

คำตอบจึงไม่ใช่ขาวหรือดำ

จะบอกว่าอุตสาหกรรมใหม่บางอย่างสร้างงานโดยตรงไม่เยอะ งั้นปล่อยให้มันผ่านไปแล้วพึ่งแต่ขบวนเดิม ก็จะพลาดโอกาสสำคัญและวันหนึ่งมานั่งถามตัวเองที่หลังว่าทำไมประเทศอื่นเขาโตเร็วกว่าเรา โจทย์จริงๆคือจะเปิดทางให้คนไทยขึ้นขบวนใหม่ได้มากขึ้นยังไง พร้อม ๆ กับทำให้ขบวนเดิมวิ่งได้ดีขึ้นด้วย

จะบอกว่าลงทุนแล้วคนยังไม่รู้สึก งั้นกลับไปโตด้วยการกระตุ้นการบริโภคดีกว่า ก็เสมือนกลับไปแจกผลไม้ ปลูกต้นไม้ไม่พอ วันหนึ่งก็จะถามว่าทำไมผลไม้เรามีไม่พอ เราจึงช่วยพยุงกำลังซื้อในวันที่คนยังลำบากได้ พร้อมกับลงทุนให้เขามีทางหารายได้ดีขึ้นในวันข้างหน้า

   

ตัวเลขเศรษฐกิจรอบนี้จึงไม่ได้บอกว่าต้องเปลี่ยนทิศกันใหม่หมดอีก เพราะหลายอย่างเริ่มขยับมาถูกทาง แต่ยังมีการบ้านให้ทำอีกเยอะ ยังมีสิ่งที่ต้องปรับปรุงและพัฒนาต่อยอด ให้คนที่อยู่ขบวนเดิมต้องมีโอกาสหารายได้ดีขึ้น ส่วนคนที่อยากขึ้นขบวนใหม่ก็ต้องมีทักษะและมีทางขึ้นจริง

สำหรับผมจีดีพีรอบนี้เลยไม่ได้บอกแค่ว่าเศรษฐกิจเป็นยังไงแต่ช่วยบอกด้วยว่าทีมไทยแลนด์ทั้งรัฐและเอกชนต้องทำอะไรกันต่อครับ

ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่กำลังเผชิญช่วงเปลี่ยนผ่านนี้ครับ